Historia Współczesna wieś Bet Dżan została założona w XVIII wieku przez Druzów, którzy przenieśli się tutaj z Libanu. Gdy francuski podróżnik Victor Guérin odwiedził wieś pod koniec XIX wieku, odnotował, że liczyła ona zaledwie 200 druzyjskich mieszkańców. Wioska była częściowo opuszczona, i wiele domów stało pustych. Miejscowi opowiedzieli, że wiele rodzin wyjechało do Syrii, aby uniknąć płacenia wysokich podatków i potrąceń wojskowych. We wsi mieszkało wówczas także kilka rodzin żydowskich. Na przełomie XIX i XX wieku tutejsi Druzowie założyli sąsiednią wieś En al-Asad. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon wioski Bet Dżan państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku do wsi wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Górnej Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację „Hiram”, i 30 października bez walki zajęli Bet Dżan. W izraelskiej armii służyła już wówczas druzyjska jednostka wojskowa, dlatego oszczędzono Bet Dżan, nie wysiedlając jej mieszkańców.