W czasie okupacji niemieckiej w Polsce od 1939 mieszkał w Krakowie. W 1941 był wiceprzewodniczącym Ukraińskiego Komitetu Narodowego, faktycznie pełniącym obowiązki przewodniczącego. W konsekwencji po proklamacji niepodległości państwa ukraińskiego został aresztowany 5 lipca 1941 przez Gestapo. Więziony w więzieniach niemieckich do 1942, wypuszczony ze względu na zły stan zdrowia. Brał udział w rozmowach polskiego i ukraińskiego podziemia. W okresie okupacji mianowany przez władze niemieckie sędzią Sądu Apelacyjnego w Krakowie.
1 lipca 1947 aresztowany przez czeską policję w Pradze, przekazany do zsowietyzowanej już Polski, 9 lipca 1948 wydany władzom ZSRR. Skazany na 25 lat łagru, odbył wyrok w całości (w drugiej części na zesłaniu). Został zwolniony 1 sierpnia 1972, do końca życia pozostawał pod nadzorem milicyjnym.
Zmarł nagle, pochowany na cmentarzu w Dolinie.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Jan Nowak-Jeziorański, Kurier z Warszawy, Kraków 1989, wyd. Znak, . Biogram Горбовий Володимир. W: Dowidnyk z istoriji Ukrajiny, opr. Ihor Pidkowa, Roman Szust, Kost Bondarenko. Lwów: Wyd. Lwiwśkyj derżawnyj uniwersytet im. Iwana Franka i Wydawnictwo Heneza, 1999. .