Po wyburzeniu terenu uzyskano 17-hektarowy plac, w którym urządzono park, ze zbiegającymi się w jego centrum 5 głównymi arteriami, gdzie w 1724 postawiono pawilon nazwany Wielkim Salonem. W 1727 środkowa część ogrodu została udostępniona ludności Warszawy, a rok później została także wzbogacona o liczne posągi antycznych postaci.
W latach 1839–1842 dokonano kolejnej przebudowy pałacu Saskiego w stylu klasycystycznym, rozbierając część środkową pałacu i dodając w tym miejscu kolumnadę według projektu architekta Adama Idźkowskiego.
Oś Saska w okresie II Rzeczypospolitej 2 listopada 1925 pod arkadami kolumnady pałacu Saskiego powstał Grób Nieznanego Żołnierza.
Na placu przed kolumnadą ustawiono w roku 1923 pomnik Księcia Józefa Poniatowskiego, dzieło Bertela Thorvaldsena, gdzie przetrwał aż do wysadzenia go przez Niemców po upadku powstania warszawskiego.
W latach 1924–1926 rozebrano stojący pośrodku placu Saskiego sobór pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego, zbudowany w latach 1894–1912.
Oś Saska po roku 1945 W okresie od 30 marca do 18 maja 1970 przesunięto i ustawiono na Osi Saskiej stojący dotychczas na uboczu pałac Lubomirskich.