Założenia te muszą uwzględniać zarówno czynniki przyrodnicze jak i czynniki ekonomiczne produkcji leśnej.
Do czynników przyrodniczych zalicza się takie elementy jak: siedlisko, wymagania siedliskowe i granice naturalnego zasięgu drzew, współżycie i współzależności drzew i różnych formacji roślinnych w zespole leśnym, biocenozę leśną, wpływ lasu na stan gleby i klimat oraz stosunki wodne.
Do czynników ekonomicznych zalicza się takie zasady zagospodarowania lasu, które zmierzają do zoptymalizowania produkcji leśnej i lepszego zaspokojenie aktualnych potrzeb odbiorców, a więc dążenie do skrócenia rębności drzew, wprowadzenia gatunków szybko rosnących, koncentrację zrębów w celu większego zmechanizowania prac związanych z wyrębem i wywozem drewna.
Biorąc pod uwagę wszystkie wymienione aspekty zagospodarowania lasu, najogólniej można by je zdefiniować jako: zespół powiązanych ze sobą metod odnawiania lasu i dostosowanego do nich rodzaju cięć.