Po wojnie ukończył 7-klasową szkołę podstawową w Kowali. W październiku 1951 został toromistrzem i na tym stanowisku pracował do przejścia na emeryturę w 1975. W 1989 otrzymał nominację na stopień podporucznika w stanie spoczynku, a w następnych latach uzyskał kolejne awanse aż do stopnia majora.
Od śmierci żony Anny Lisek z Radkowic w 2000 mieszkał wraz z córką i zięciem w Sitkówce koło Kielc. Miał sześcioro dzieci: Genowefę (ur. 1939), Leokadię (ur. 1941), Zdzisława (ur. 1943), Teresę (ur. 1948), Tadeusza (ur. 1951) i Stanisława (ur. 1955).
Zmarł w wieku 97 lat. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 8 sierpnia 2012, w kościele parafialnym w Brzezinach. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Brzezinach.
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – 1989 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2009 – pkt 3. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1974 Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” – 1981; Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk – 1960 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 – 1945 Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie – 1988 Odznaka Grunwaldzka – 1947 Odznaka Weterana Walk o Niepodległość – 1995 Odznaka „Za zasługi dla ZKRPiBWP” Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Miasta Gdańska” – 1984 Medal „Za zasługi dla Kielecczyzny” Medal 1000-lecia Miasta