Była czynną działaczką Warszawskiego Klubu Wysokogórskiego, którego w 1974 została wiceprezesem, a następnie prezesem. Równocześnie pełniła różne funkcje w PZA. Publikowała opowiadania swojego autorstwa w „Taterniku”, „Wierchach”, itp.
Od 11 lutego 1961 była żoną Janusza Syrokomskiego, działacza społecznego, z którym miała córkę Mariannę (ur. 1971).
Zmarła w czasie kobiecej wyprawy na K2 w 1982, w obozie II na Żebrze Abruzzi. Przyczyną śmierci był prawdopodobnie obrzęk mózgu spowodowany chorobą wysokościową lub zator tętnicy płucnej. Ciało pochowano w szczelinie skalnej przy Kopcu Gilkeya, symbolicznym cmentarzysku pod K2Na szczyt po trupach, „Focus”, 15 lutego 2012. Symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 32 wprost-1-37,38).
Osiągnięcia 1960 – Kant i Klasyczna Zamarłej (pierwsze przejście kobiece po tragicznej śmierci sióstr Skotnicówien), Kant Mnicha z Danutą Topczewską-Baranowską 1961 – Droga Stanisławskiego na północnej ścianie Kieżmarskiego Szczytu z Danutą Topczewską-Baranowską 1962 – pierwsze przejścia kobiece Wariantu R na Mnichu z Janką Zygadlewicz oraz drogi Długosza na płn-wsch.