M.in. dzięki działaniom Zapaty, Madero mógł wkroczyć do miasta Meksyk w glorii zwycięzcy. Zapata spotkał się z Maderą i namawiał go, aby ten wywarł presję na wielkich posiadaczy ziemskich, aby ci zwrócili ziemię lokalnym wspólnotom ziemskim – tzw. ejidosByły to istniejące jeszcze od czasów indiańskich wspólnoty, które razem uprawiały ziemię. Madero zbył milczeniem te prośby, ze swojej strony zażądał od Zapaty rozbrojenia jego zwolenników. Zaoferował mu nawet rekompensatę finansową, dzięki której mógłby on kupić ziemię dla siebie, ale Zapata odmówił. W tym czasie chłopscy powstańcy zaczęli już pozbywać się broni, jednak wysłanie przeciwko nim oddziałów federalnych, na nowo zmobilizowało ich do walki.
W listopadzie 1911 r. Madero został ogłoszony oficjalnie prezydentem. Zapata ponownie spotkał się z nim, ale znowu nic nie osiągnął. W reakcji na to spotkanie Zapata ogłosił tzw. Plan de Ayala, który stał się jego manifestem politycznym. W dokumencie tym uznano, iż ekipa prezydenta Madero sprzeniewierzyła się celom rewolucji. Ponadto jego sygnatariusze zadeklarowali wszczęcie z powrotem walki zbrojnej oraz obiecali powołanie tymczasowego prezydenta, do czasu kiedy będą mogły być przeprowadzone nowe wybory.