W 1940 roku zmieniono nazwę kibucu na obecną, Nir Dawid. Jest on położony w strategicznym miejscu doliny, na zachód od miasta Bet Sze’an.
W styczniu 1937 roku do Doliny Bet Sze’an przyjechała grupa absolwentów żydowskiej szkoły rolniczej Mikwe Jisra’el. Jako pierwszy powstał wówczas położony na północny zachód od miasta Bet Sze’an, kibuc Sede Nachum. W kwietniu tego samego roku, na północnej krawędzi Doliny Bet Sze’an imigranci z Polski, Rumunii i Niemiec założyli moszaw Bet Josef. W tym samym roku imigranci z Polski i Niemiec założyli położone przy rzece Jordan dwa kibuce: w centralnej części Ma’oz Chajjim i w południowej części doliny Tirat Cewi. Wszystkie te osady były wioskami rolniczymi, wybudowanymi z palisadą obronną i wieżą obserwacyjną. Pierwsi pionierzy żyli w trudnych warunkach. Okoliczne bagna powodowały chorobę malarii, która szybko rozprzestrzeniała się wśród osadników. Chorowała dwie trzecia mieszkańców. W dniu 28 lutego 1938 roku arabska banda usiłowała napaść na kibuc Tirat Cewi, została jednak odparta. W drugiej połowie 1938 roku do Doliny Bet Sze’an dotarła fala imigrantów z Polski, Niemiec, Austrii, Czechosłowacji i Bułgarii. Wielu z nich było członkami młodzieżowego ruchu syjonistycznego Bene Akiwa. Powstały wówczas nowe osady rolnicze.