Zachowanie i charakter Gończy Schillera jest psem o dużej wytrzymałości w biegu i szybkości. W pracy cechuje się dokładnością, a w tropieniu używa dolnego wiatru. Posiadają silnie wyostrzony zmysł węchu.
Użytkowość Gończy Schillera jest psem myśliwskim wykorzystywanym do polowania przede wszystkim na lisy, także na zające bielaki. W pracy tropi i osacza zwierzynę do nadejścia myśliwego. Psy tej rasy odporne są na ból (zranienia w szuwarach i zaroślach). Dokładnie trzymają się tropu dzięki „dolnemu wiatrowi”.
W Szwecji chcąc spowodować wzrost liczebności saren preferowano psy, które najlepiej polowały na lisa i jednocześnie nie wykazywały zainteresowania sarnami. Zorganizowano próby pracy, które miały wyłonić psy najlepiej predysponowane do tego typu zadań. Pierwsze miejsce w tym konkursie zdobył pies gończy Schillera - „Tuveskogens Bruno”.
Zdrowie i pielęgnacja Rasa ta dobrze hoduje się w kojcach – nie lubi zbyt suchych i przegrzanych pomieszczeń.
Popularność Poza Szwecją psy te nielicznie hodowane są tylko w Skandynawii.
Przypisy
Bibliografia
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003 Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom II, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2001
Kategoria:Rasy psów Kategoria:Średnie psy gończe