założyło dwie szkoły wywiadowcze, które dostarczyły setki wyszkolonych oficerów wywiadu dla dowódców floty i wysuniętych obszarówHeritage, www.oni.navy.mil [dostęp 2022-12-08].. W czasie II wojny światowej Dalekowschodnia Sekcja Biura Wywiadu Morskiego koncentrowała się na strategicznym pokryciu swoim zasięgiem Pacyfiku. Biuro zbierało informację nie tylko na temat baz wojskowych innych państw czy uzbrojenia marynarek, ale także na temat uwarunkowań narodowościowych, religijnych i politycznych na danych obszarach.
Po II wojnie światowej Po II wojnie światowej istotnym elementem Biura stała się Sekcja Sabotażu, Szpiegostwa oraz Kontrwywrotowa (Sabotage Espionage and Countersubversion Section), do której zadań należały gromadzenie, ocena oraz udostępnianie informacji, które pozwalałyby władzom marynarki wojennej na ochronę przed sabotażem oraz szpiegostwem. Do działań na rzecz ochrony przed wyżej wspomnianymi zagrożeniami należało także prowadzenie akt dotyczących personelu marynarki wojennej oraz cywili zatrudnionych w marynarce, a także dotyczących organizacji wywrotowych. W latach 80. XX wieku wspólne wysiłki organizacji wywiadu operacyjnego i naukowo-technicznego Marynarki Wojennej doprowadziły do znaczących sukcesów w rywalizacji z głównym przeciwnikiem – Marynarką Wojenną Związku Radzieckiego.