na jego łamach poruszał często tematykę problemów humanitarnych dotykających Londynu. Był gorącym zwolennikiem rozwoju nowego dziennikarstwa – prasy lekkiej (brukowej), jako przystępnego dla szerokich mas ludowych. Z tego powodu w 1887 starł się ostro, na łamach gazet Nineteenth Century oraz Contemporary Reviev, z poetą Matthew Arnoldem. W ciągu następnych lat poświęcił się głównie tworzeniu opowiadań fantastycznonaukowych (zawadzających często o spirytualizm), aktywnie brał również udział w komentowaniu wydarzeń zagranicznych. Bardzo agresywnie krytykował politykę prowadzoną w południowej Afryce przez Cecila Rhodesa, zdecydowanie wystąpił również przeciw brutalnym metodom stosowanym przez Wielką Brytanię w czasie wojen burskich.

William Thomas Stead pasjonował się spirytyzmem. W latach 1891–1892 opublikował w dwóch tomach relacje dotyczące zjawisk paranormalnych pt. Real ghost stories (Prawdziwe historie o duchach). Książka zawierała opisy rzekomych manifestacji duchów, a także przypadków jasnowidzenia i prekognicji. Stead współpracował też z brytyjskim Towarzystwem Badań Psychicznych, a w 1909 r. założył tzw.