W trzech artykułach opublikowanych na łamach „Meteora” zawarto program literacki grupy: w zbiorowym tekście Od redakcji (nr 1) oraz autorstwa Bieńkowskiego Na barykady i Mitologia czynu (nr 2). Były to nawiązania do Legendy Młodej Polski Stanisława Brzozowskiego oraz do twórczości Cypriana Kamila Norwida. Skamandryci zostali zaatakowani za ich postawę aspołeczną, inspirowano się natomiast poetyką twórczości Awangardy Krakowskiej. Jednakże utwory samych poetów Meteora nie były spójne – charakteryzowały się silnym indywidualizmem. Podejmowano zarówno tematy społeczne i proletariackie, jak i intymne oraz egzystencjalne refleksje.
W 1930 roku Piechal, Flukowski, Słobodnik, Bieńkowski i Karpiński przeszli do Kwadrygi, tym samym Meteor jako grupa przestała istnieć. Z kolei Timofiejew w latach 1931–1932 wydawał w Łodzi czasopismo „Prądy”, na łamach którego publikowali Paweł Hulka-Laskowski, Zofia Nałkowska, Józef Wittlin, Jan Nepomucen Miller, Julian Tuwim oraz Sowiński, Piechal i Len – byli członkowie Meteora.
Bibliografia
Kategoria:Literatura II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie grupy i ruchy poetyckie Kategoria:Kultura w Łodzi