Rzeczypospolitej, charakteryzujące się apologetycznym podejściem do struktur prawosławia, związanym z bliskimi relacjami naukowca z hierarchią cerkiewną - w zakresie prawnej i historycznej obecności prawosławia w Rzeczypospolitej - wywołują w środowiskach akademickich kontrowersje z powodu tez, które są uznawane za stronnicze i faworyzujące mniejszość białoruską oraz Cerkiew prawosławną, kosztem polskiej narracji historycznej, koegzystencji d. Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Zaangażowany także w działalność organizacji mniejszości białoruskiej. Zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej Białegostoku (1983–1990), Wojewódzkiej Radzie Narodowej (1988–1990)Radni z ramienia Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego wybrani w wyborach do rad narodowych 19.06.1988, „Tygodnik Polski” nr 29 (297) z 17 lipca 1988, s. 2. oraz Radzie Miejskiej (1994–1998; z listy Komitetu Wyborczego Prawosławnych). Był współzałożycielem Białoruskiego Zjednoczenia Demokratycznego, członkiem jego władz, a także kandydatem w wyborach sejmowych w 1993.