- Adres docelowy – 6 bajtów adresu przeznaczenia ramki. Jest to fizyczny adres (MAC) urządzenia sieciowego. Umieszczany jest przed adresem źródłowym, żeby urządzenia przełączające w sieci mogły podjąć decyzję o przełączeniu ramki jak najszybciej po otrzymaniu ramki.
- Adres źródłowy – 6 bajtów adresu urządzenia wysyłającego ramkę.
- Typ – identyfikator procesu w urządzeniu odbierającym ramkę, dla którego ramka jest przeznaczona.
- Dane – dane użytkownika (zazwyczaj PDU wyższej warstwy). Dolne ograniczenie długości tego pola (46 bajtów) zostało wprowadzone w celu spełnienia warunku minimalnej długości ramki równej 64 bajty, niezbędnego dla mechanizmu detekcji kolizji. Jeżeli dane użytkownika mają mniejszą długość, zostają uzupełnione do wymaganych 46 bajtów. Maksymalna długość danych (1500 bajtów) została podyktowana wysoką ówcześnie ceną buforów pamięciowych wykorzystywanych przy odbiorze ramki.
- FCS – Frame Check Sequence – 4 bajty sumy kontrolnej CRC, pozwalającej wykryć błąd w transmisji. Odbiornik po odebraniu ramki oblicza CRC i porównuje z tym zawartym w ramce. Jeżeli obydwa ciągi są identyczne, to znaczy to, że ramka została przesłana bez zakłóceń.