Pomnik Shakespeare’a zaliczany jest do typu „kaznodziei” lub „uczonego”, z przedstawieniem popiersia w otoczeniu dekoracyjnej ramy. Takie nagrobki, wywodzące się z późnego średniowiecza, zyskały popularność w Oksfordzie na przełomie XVI i XVII wieku, a następnie także w innych częściach Anglii. Szekspir, choć nie był ani kaznodzieją, ani uczonym, został przedstawiony w todze jako wyraz aspiracji społecznych; jego herb miał podkreślić ten status. Rzeźba wykazuje cechy tzw. „szkoły Southwark”, założonej przez zagranicznych rzemieślników na południe od Tamizy. Styl ten charakteryzował się kolorowym połączeniem alabastru i czarnego marmuru, bogatą polichromią i uproszczonymi motywami klasycznymi. Według diarysty sir Williama Dugdale’a autorem pomnika był Gerard Johnson Młodszy, przedstawiciel znanej southwarskiej pracowni.
Inskrypcja wyraźnie odbiega poziomem wykonania od reszty pomnika;