Po zwolnieniu się ze służby wartowniczej (1958) zdał maturę i pracował jako nauczyciel języka polskiego w liceum w Les Ageux.

Udział w konfliktach zbrojnych Kongo W czerwcu 1965 zaciągnął się w ambasadzie kongijskiej w Brukseli na roczny kontrakt do wojsk Moïse Tshombego, premiera Konga i przywódcy secesyjnej Katangi. Dowodził 21 batalionem podczas tłumienia , współpracując z innymi polskimi najemnikami, takimi jak Józef Swara, kpt. Kazimierz Topór-Staszak i por. Stanisław Krasicki. Był jednym z dowódców obrony Stanleyville, a po odsunięciu Tshombego przez generała Mobutu Sese Seko w listopadzie 1965 został wysłany do Bukavu, stolicy prowincji , gdzie trwała do lipca 1966 ofensywa przeciw Simbom pod nazwą . Wiosną 1966 z Toporem-Staszakiem i Krasickim przeprowadził przeciwko powstańcom zakończoną sukcesem operację „Znicz” na bagnach rzeki Ruzizi. Z upoważnienia gen. Andersa projektował z Tshombem powojenną odbudowę Konga przy pomocy kadr polonijnych. Na rozkaz swojego dowódcy, Boba Denarda, powrócił do Europy w 1966, przed wszczęciem przez siły Katangi nad Ruzizi buntu przeciwko gen. Mobutu.