(Zabudowania Pałacu zlokalizowano w starszej części, przebudowanej dla potrzeb cesarza.) W XVIII wieku, podczas prowadzonych prac wykopaliskowych, odnaleziono tam mozaiki z dekoracją w formie obrazów z przedstawieniami krajobrazu, masek scenicznych i wizerunków bestii kojarzących się z kultem Dionizosa. Znajdują się one w zbiorach Muzeum Watykańskiego w Rzymie oraz w Muzeum w Berlinie.
Za nimfeum znajduje się tzw. Sala Doryckich Pilastrów, otoczona podwójnym portykiem z apsydą, w której po stronie zachodniej znajduje się miejsce przeznaczone na posąg. Pomieszczenie to przez niektórych badaczy interpretowane jest jako sala tronowa. W 1966 zostały odrestaurowane pilastry oraz część kopuły przykrywającej apsydę.
Złoty Plac to obszerny budynek z dużym wewnętrznym dziedzińcem otoczonym podwójnym portykiem. Na jego obrzeżach umieszczono zieleń i liczne baseny z wodą. W części południowej znajdowała się eksedra z niszami dla posągów. W tych zabudowaniach odnaleziono ślady marmurowych wykładzin ściennych oraz fryz ze scenami z polowania.