Kariera klubowa Jej pierwszą drużyną byli Czarni Słupsk (1960–1962), z którą w 1962 zdobyła mistrzostwo Polski juniorek w 1962, w latach 1962–1963 reprezentowała zespół WKS Słupsk. Od 1963 występowała w Polonii Świdnica, z którą w sezonie 1963/1964 debiutowała w I lidze. Z drużyną ze Świdnicy została mistrzynią Polski juniorek w 1964 i 1965, natomiast w lidze nigdy nie stanęła na podium (najwyższa pozycja – czwarta w sezonie 1970/1971). Występowała tam ze swoimi młodszymi siostrami – Teresą i Celiną. W 1972 odeszła do Odry Wrocław, w której awansowała do I ligi w 1973. We wrocławskim klubie, który spadł z ekstraklasy w 1976, grała do 1978, w latach 1978–1980 reprezentowała barwy włoskich zespołów Salora Bergamo i Volley Potentino.
Życie prywatne Jej siostry Teresa i Celina również były pierwszoligowymi siatkarkami, Celina także reprezentantką Polski, mąż Adam Wojno był trenerem w AZS AWF Wrocław i akademickiej reprezentacji Polski, córka Anna Wojno I-ligową siatkarką, m.in. medalistką mistrzostw Polski z Wisłą Kraków i Norwegii z Oslo Volley.
Przez pięć lat zmagała się z nowotworem. Zmarła 22 czerwca 2018 w wieku 71 lat. Została pochowana na Cmentarzu Ducha Świętego we Wrocławiu.
Przypisy