Jerzy Topór-Kisielnicki ps. „Topór” (ur. 1878, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – porucznik kawalerii Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Ppor. Jerzy Topór-Kisielnicki Życiorys Był synem Zygmunta, dziedzica Zielonej (1850–1896), i Julii Sonnenberg. Miał dwóch braci: Ryszarda i Włodzimierza. Żonaty z Emilią Dziakiewicz.
Absolwent Politechniki Lwowskiej, jako inżynier pracował przy budowie wodociągów i zbiorników wodnych, m.in. w Ameryce. Po powrocie do kraju wstąpił do oddziału Sokołów Konnych przy Gnieździe nr 3. Po mobilizacji, wraz z oddziałem, przybył 4 sierpnia 1914 roku do Krakowa. Brał udział w kampanii kieleckiej. Razem ze Zbigniewem Dunin-Wąsowiczem tworzył 2 szwadron ułanów, dowódca 3 plutonu w tym szwadronie. Za męstwo okazane 26 października w bitwie pod Cucyłowem otrzymał awans na podporucznika. Na początku 1915 roku objął dowództwo stacji etapowej, a następnie, po utworzeniu dywizjonu kawalerii II Brygady Legionów Polskich, komendę nad 2 szwadronem i awansował na porucznika kawalerii. Poległ 13 czerwca 1915 roku w czasie szarży pod Rokitną.