W 1770 roku objął stanowisko trzeciego profesora medycyny na uniwersytecie w Erlangen. Prowadził wykłady m.in. z zakresu ekonomii, historii naturalnej, leśnictwa, metalurgii, botaniki, medycyny i dietetyki. Przy uniwersytecie prowadził ogród botaniczny. Organizował kursy z zakresu zielarstwa i fizjologii roślin. W latach 1792–1793 nauczał również chemii.
thumb|left|150px|Ilustracja z „Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur mit Beschreibungen” przedstawiająca łasicę syberyjską W 1774 roku Schreber rozpoczął tworzenie wielotomowego encyklopedycznego dzieła „Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur mit Beschreibungen”, w którym zawarł opisy ssaków świata. Wielu zwierzętom opisanych w tym dziele nadał, jako pierwszy, naukowe nazwy, zgodne z systemem binominalnym Karola Linneusza. Ilustracje opisu cieszyły się uznaniem nie tylko z uwagi na walory naukowe, lecz także na ich walory artystyczne.
W 1777 roku został kierownikiem uniwersyteckiego Muzeum Historii Naturalnej, którego zbiory wykorzystał podczas przygotowywania opisu ssaków. Jako zwolennik systemu klasyfikacji Linneusza, wydawał prace Linneusza na terenie Niemiec i w języku niemieckim i niemieckim.