Niestety z powodu niedoboru danych strukturalnych (brak precyzyjnie wyznaczonej struktury trzeciorzędowej tego białka) nie można definitywnie potwierdzić żadnego z tych modeli.
Do niedawna histony łącznikowe uważano za generalne represory transkrypcji, jednak obecnie uważa się je za specyficzny czynnik regulacyjny zarówno pozytywny jak i negatywny. Podstawową rolą histonów łącznikowych jest utrzymanie zwartej struktury chromatyny z zachowaniem odpowiednich odległości między poszczególnymi nukleosomami. Wykazano, że chromatyna w sztuczny sposób pozbawiona histonu H1 ma problemy z wykształceniem stabilnych struktur wyższego rzędu; może się ona jednak fałdować przy odpowiednio wysokich stężeniach kationów metali w roztworze. Badania z wykorzystaniem rozpraszania neutronów wskazują na możliwość tworzenia włókien o średnicy 30nm. Histony łącznikowie wiążą się z chromatyną w sposób dynamiczny, prawdopodobnie poprzez rozpuszczalny intermediat, ponieważ nie wykryto interakcji pomiędzy włóknami chromatyny podczas tego procesu. Z przeprowadzonych badań wynika, że po fuzji komórek pochodzących z odmiennych organizmów zachodzi szybka migracja histonów H1.