W styczniu 1911 współtworzył Stronnictwo Polskie na Górnym Śląsku.
Z powodu ataków przeciwników politycznych i własnego środowiska zrezygnował z kandydowania w wyborach do Reichstagu w 1912 i wyjechał do Berlina, obejmując kierownictwo nad Wschodnioeuropejską Agencją Telegraficzną.
6 czerwca 1918 w okręgu gliwicko-toszecko-lublinieckim wygrał wybory uzupełniające do Reichstagu niemal dwukrotną przewagą – uzyskał 63% wszystkich ważnych głosów, zwyciężając z kandydatem Centrum Bennonem NehlertemTrudna odmiana imienia Benno, Instytut Literaturoznawstwa i Językoznawstwa, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, 2016 [dostęp 2025-08-14].. Kandydatura Korfantego została wysunięta przez polski obóz narodowy – endecję śląską i wielkopolską – i poparta przez Zjednoczenie Zawodowe Polskie. Korfanty w kampanii wyborczej mocno stał na stanowisku akcentowania polskiego poczucia narodowego etnicznej ludności Górnego Śląska. Podkreślał przy tym fakt, że przez wiele pokoleń była ona germanizowana przez Niemców.