W Berlinie ustaliły się dalsze jego losy jako działacza narodowego i dziennikarza.
11 września 1902 uczestniczył w spotkaniu mającym na celu reaktywację Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Katowicach. Na zebraniu większością głosów wybrano go na prezesa tej organizacji. Korfanty udzielał się w „Sokole” również po 1918. Zwłaszcza w okresie przygotowań do powstań śląskich i plebiscytu. Ponadto brał udział w I Zlocie Sokolstwa Polskiego w Warszawie, który odbył się w dniach 8–10 lipca 1921I Zlot Sokolstwa Polskiego w odrodzonej Polsce!, portal wSokole.pl, 2021 [dostęp 2025-08-09]..
thumb|upright|left|Wojciech Korfanty w początkach kariery politycznej, 1905
Działalność polityczna W latach 1901–1908 był członkiem Ligi Narodowej, w ramach której współpracował z Romanem Dmowskim. Jesienią 1900 zaczął publikować artykuły w wydawanej w Poznaniu „Pracy”, a 26 października 1901 jako redaktor objął jej reprezentację w Katowicach. W 1901 został aresztowany i stanął przed poznańskim sądem. Podczas procesu bronił swoich racji, argumentując, że artykuły kierowane były do szowinistów. Odmówiono mu zwolnienia za kaucją. Został skazany na cztery miesiące więzienia. Od lutego 1902 przebywał w więzieniu we Wronkach za opublikowanie w tygodniku „Praca” artykułów pt. Do Niemców i Do moich braci Górnoślązaków.