Jego wojna z Polską została opisana przez Kazimierza Pułaskiego. W czasie oblężenia Lwowa w roku 1509 wojska Bogdana spaliły kościół i klasztor bernardynów, bezskutecznie oblegał Kamieniec Podolskisander Rasszczupkin, „Kamieniec Podolski. Antemurale Christianorum”, Kamieniec Podolski 2006. Konflikt zakończyło podpisanie 23 stycznia 1510 roku traktatu pokojowego w Kamieńcu Podolskim, mocą którego Bogdan zrezygnował ze starania się o rękę Elżbiety, a sporna sprawa Pokucia została oddana do rozstrzygnięcia Władysławowi węgierskiemuKatarzyna Niemczyk, Problem Pokucia, spornego terytorium polsko-mołdawskiego w końcu XV i początku XVI wieku, w: Studia Historyczne, R. LVII (2014), s. 173..
Zależność od Turcji W późniejszym okresie kraj Bogdana dotknęło kilka najazdów tatarskich, walczył również z Wołoszczyzną. W 1513 musiał potwierdzić zwierzchnictwo tureckie nad Mołdawią, z czym wiązało się dwukrotne podwyższenie płaconego haraczu.
Następcą Bogdana został jego nieślubny syn Stefan Młody zwany Ștefăniță, na tronie mołdawskim zasiadał też potem inny z jego nieślubnych potomków, Aleksander Lăpușneanu.
Przypisy
Bibliografia J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
Kategoria:Władcy Mołdawii Kategoria:Urodzeni w 1478 Kategoria:Zmarli w 1517