Obejmował on dawny rezerwat „Pieniny – Przełom Dunajca” oraz chronione przyrodnicze obiekty „Haligowskie Skały” i „Przełom Leśnickiego Potoku – Kacze” oraz ich otoczenie. Pozostał on jednak w strukturach TANAP-u przez następne 29 lat. Dopiero w 1996 zaczął funkcjonować jako samodzielny park narodowy. W 1997 roku powierzchnia PIENAP-u została powiększona do 3749 ha, a powierzchnia otuliny ostatecznie ustalona na 22 444 ha.
Turystyka Szlaki piesze na terenie PIENAP-u: czerwony: Czerwony Klasztor – Przełęcz pod Klasztorną Górą – Płaśnie – przełęcz Pod Płaśniami – Aksamitka – Przełęcz pod Tokarnią – Wielki Lipnik niebieski: Czerwony Klasztor – Przełęcz pod Klasztorną Górą – przełęcz Limierz – Leśnica. żółty: Droga Pienińska – przełęcz Limierz żółty: Leśnica – Szafranówka żółty: Przełęcz pod Tokarnią – Wysoki Wierch zielony: Leśnica – przełęcz Pod Płaśniami – Haligowce zielony: Straniany – Wysoka Szlaki rowerowe żółty: Czerwony Klasztor – Przełęcz pod Klasztorną Górą – przełęcz Limierz – Leśnica
Zobacz też Pieniński Park Narodowy (polski) Parki narodowe na Słowacji
Przypisy
Kategoria:Parki narodowe na Słowacji Kategoria:Obszary i obiekty chronione Pienin