kwasów organicznych z rozkładającej się ściółki glebowej, rzadziej kwaśnych wód pochodzenia podziemnego), lecz wówczas na ogół nie nastąpi rekrystalizacja węglanu wapnia z roztworu, powstanie kras negatywny (formy wklęsłe) lub skały węglanowe zostaną zerodowane do końca; takie przypadki są jednak rzadkie i na ogół ograniczają się do cienkiej warstwy podglebowej (tym bardziej, że na wapieniach występują na ogół gleby zasadowe, a nie kwaśne).
Formy krasu węglanowego Formy powierzchniowe: ospa, żłobki i żebra – powstają na skutek działania płynącej wody opadowej; lej krasowy – płytkie, okrągłe lub eliptyczne zagłębienie, o średnicy do kilkuset metrów; uwał – zagłębienie bezodpływowe powstałe z połączenia kilku lejów krasowych; polje (polja) – rozległa kotlina, o powierzchni do kilkuset km², powstała przez połączenie wielu uwałów i lejów krasowych; mogoty i humy – ostańce sterczące na poljach; ponor – miejsce, gdzie wody strumieni, potoków czy rzek wpływają pod powierzchnię terenu; wywierzysko – źródło krasowe, miejsce w którym wody podziemne wypływają na powierzchnię doliny krasowe; kras wieżowy.
Formy podziemne: jaskinia krasowa; kanał krasowy; studnia krasowa (awen) – korytarz jaskiniowy o rozwinięciu pionowym, gdy poznawany był od dołu nazywany jest kominem jaskiniowym; podziemne jeziora.