Oficer w wojnie trzydziestoletniej Podczas słynnej bitwy pod Lützen von Eberstein dowodził na prawym skrzydle armii szwedzkiej. W roku 1634 został podpułkownikiem i stanął na czele regimentu. Później von Hessen-Kassel postawił go na czele wszystkich swoich regimentów i nadał mu rangę pułkownika.
W listopadzie 1636 dowodząc 6 regimentami, w tym 4 regimentami kawalerii, dołączył pod Frankenhausen do szwedzkiego feldmarszałka Banera, pomagając mu w oblężeniu Lipska. Gdy wojska cesarskie zmusiły Banera, by wycofał się do Szczecina, von Eberstein prowadził działania osłonowe. Dzięki jego talentom odwrót udał się i armia szwedzka zdołała się uratować. W początku roku 1639 razem ze Szwedami wtargnął do Czech, a wkrótce potem wziął udział w krwawej bitwie pod Chemnitz. Kontynuując walkę w Turyngii pobił będących w służbie cesarskiej Chorwatów, których potem ścigał do Duderstadt, gdzie ci ostatecznie skapitulowali. Na rozkaz hrabiny Amalii Elżbiety dołączył do armii Hesji-Kassel. Od czerwca do września 1641 wspomagał blokadę twierdzy Wolfenbüttel.