Od lutego 1928 pułk organizował własną komunikację między Toruniem a Podgórzem – początkowo konną, a od 1930 samochodową.
Mobilizacja alarmowa w sierpniu 1939 31 pal był jednostką mobilizującą w planie mobilizacyjnym „W”, nie była przewidziana mobilizacja pułku do etatów i organizacji wojennej. W dniach 24–26 sierpnia 1939, w ramach mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim, w Toruniu sformował: 48 dywizjon artylerii lekkiej pod dowództwem mjr Wacława Gaya, uzbrojony w 75 mm armaty wz. 1897, w czasie od A+28 do A+54, 68 dywizjon artylerii lekkiej pod dowództwem mjr Sylwestra Stawarza, uzbrojony w 100 mm haubice wz. 1914/1919, w czasie od A+36 do A+60. Po zakończeniu mobilizacji alarmowej zorganizowany został Oddział Zbierania Nadwyżek 31 pułku artylerii lekkiej pod dowództwem mjr Józefa Paszkiewicza. Na bazie tego pododdziału 31 sierpnia 1939, w I rzucie mobilizacji powszechnej, rozpoczęto formowanie:
baterii marszowej 15 pułku artylerii lekkiej, w czasie do 4 dnia mobilizacji, baterii marszowej16 pułku artylerii lekkiej, w czasie do 4 dnia mobilizacji.
Ponadto, w II rzucie mobilizacji powszechnej, w Skierniewicach miał zostać zmobilizowany
Ośrodek Zapasowy Artylerii Lekkiej nr 8, w czasie X+6.