Czackim przebywał w Krakowie, a kilka miesięcy później (1791) objął rolę nauczyciela jego siostrzeńca Jana Tarnowskiego. W tym okresie często przebywał w Warszawie oraz w należącym do rodu Tarnowskich Dzikowie.
W 1794 podczas insurekcji pełnił funkcję sekretarza do korespondencji francuskiej i adiutanta Tadeusza Kościuszki oraz komisarza porządkowego wołyńskiego. Po upadku powstania na krótko zamieszkał u Tarnowskich w Dzikowie. Począwszy od lutego 1795 roku mieszkał w Wojutyniu, gdzie administrował rodzinnym majątkiem i prowadził dzierżawę Klepaczu. W 1800 poślubił Józefę Omiecińską i osiadł we wsi Osowa (pow. Nowogród Wołyński), którą zarządzał już od maja 1796.
W 1809 został wybrany członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1815 zamieszkał w Warszawie i związał się z grupą pseudoklasyków. W 1818 roku został profesorem literatury i dyrektorem Liceum Krzemienieckiego (uroczysta instalacja odbyła się 1 września 1819). W 1819 otrzymał członkostwo honorowe Uniwersytetu Wileńskiego. thumb|Pocztówka z tekstem pieśni „Boże coś Polskę”, [1906-1912]
Twórczość Pierwsze utwory zaczął pisać w latach 1788–1789, będąc kancelarzystą (dependentem) w Lublinie.