thumb|Szkic marszów i bojów pułku w latach 1919–1920 thumb 13 Kresowy pułk artylerii lekkiej (13 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Pułk stacjonował w garnizonie Równe (III dywizjon w Łucku) i był organiczną jednostką artylerii 13 Kresowej Dywizji Piechoty. Pod względem wyszkolenia oddział podlegał dowódcy 2 Grupy Artylerii.
Święto pułkowe obchodzono 9 września – w rocznicę ostatecznego sformowania pułku we Francji w 1918.
W latach 1996–1998 dziedzictwo tradycji 13 pal kontynuował 13 Kostrzyński pułk artylerii im. płk. Mikołaja Gomólickiego w Kostrzynie nad OdrąDecyzja Nr 98/MON Ministra Obrony Narodowej z 20 czerwca 1996 roku w: Dziennik Rozkazów MON z 1996, poz. 198..
Formowanie i walki Pierwszy oddział artylerii Armii Polskiej we Francji był organizowany w koszarach w Le Mans. W miarę napływu kadr i ochotników były tworzone kolejne grupy (dywizjony): I grupa – 22 maja 1918 – dowódca kpt./mjr Władysław Sekutowicz II grupa – 4 września 1918 – dowódca kpt./mjr Kołyszko III grupa – 28 listopada 1918 – dowódca mjr Mikołaj Gomólicki
1 stycznia 1919 roku na bazie wymienionych dywizjonów powstał 1 pułk artylerii polowej.