inwersji parasolowej, w której cząsteczka „przewraca się na drugą stronę” jak parasol na silnym wietrze, a wolna para elektronowa n przeskakuje na drugą stronę płaszczyzny cząsteczki.
Z powodu stosunkowo dużej różnicy elektroujemności między atomem azotu i wodoru (0,84 według skali Paulinga) oraz asymetrycznej budowie, cząsteczka amoniaku ma dość duży moment dipolowy (μ = 1,47 D). Polarność cząsteczek amoniaku jest przyczyną tworzenia się między nimi wiązań wodorowych.
Otrzymywanie W naturze amoniak powstaje jako produkt gnicia substancji białkowych. Do celów laboratoryjnych można otrzymać go w wyniku działania mocnych zasad na sole amonowe w podwyższonej temperaturze, np.:
Inną, rzadszą metodą jest hydroliza azotków:
W przemyśle amoniak otrzymuje się głównie bezpośrednio z pierwiastków metodą Habera i Boscha (90% produkcji światowej). Wodór potrzebny do procesu Habera-Boscha jest wytwarzany zazwyczaj z paliw kopalnych (gazu ziemnego lub węgla), co powoduje emisję . Wodór można też uzyskiwać w procesie elektrolizy wody z wykorzystaniem energii odnawialnej, np. energii słonecznej.