Jako wieś czynszowa występuje też po raz pierwszy w księdze czynszów Rynu w 1522 r., gdy komtur Rynu Faustyn von Weiblingen osadził tu sołtysa Augustyna sprzedając mu dwie włoki sołeckie na prawie chełmińskim. Sołtys miał zapewnić pełną obsadę wsi oraz pilnować dopełnienia szarwarku na rzecz zamku w Rynie, za co wolno mu było łowić ryby w jeziorze Notyście i hodować pszczoły w ogrodzie (miód miał odstawiać odpłatnie do Rynu). W 1539 r. w Notyście było 19 zagród chłopskich i 6 zagrodników (głównie Polaków). W 1555 r. starosta Rynu Georg von Diebes sprzedał tutejszemu karczmarzowi Johannowi Krugerowi 4 włoki sołeckie na obszarze położonym na południowy zachód od Notystu Wielkiego, aby dokonał tam lokacji wsi czynszowej o nazwie Notyst Mały. W 1564 r. wieś posiadała 15 gospodarstw chłopskich na obszarze wynoszącym 34 włóki.