Julia Livia (w źródłach występuje jako Iulia Drusi, Iulia Livia, ur. ok. 5, zm. 43) – córka Julii Liwilli (córki Druzusa Starszego i Antonii Młodszej) oraz Druzusa (syna cesarza Tyberiusza i Wipsanii Agrypiny). W 14 n.e. była chora, i jak opisuje Swetoniusz, cesarz August na łożu śmierci dopytywał się, czy wyzdrowiała. W 20 n.e. poślubiła swojego kuzyna – Nerona Cezara, syna Germanika i Agrypiny Starszej. Małżeństwo okazało się niezbyt szczęśliwe i zostało wykorzystane przez Sejana, zaufanego prefekta pretorianów cesarza Tyberiusza, w jego machinacjach skierowanych przeciwko Neronowi Cezarowi. Według Tacyta Sejan wykorzystał swój romans z Liwillą do spiskowania przeciwko Neronowi, który nie mógł się czuć pewny nawet u siebie w nocy, gdyż jego żona, Julia Livia, o jego czuwaniach, snach i westchnieniach donosiła swojej matce, a ta Sejanowi.