Oprócz restrykcji dotyczących przemieszczania się, zakonspirowane były tutaj też numery i nazwy ulic, szkół itd. Oprócz problemów związanych z ich opuszczaniem były też pewne zalety: zarobki wyższe niż na zewnątrz, niska przestępczość, bardzo dobra opieka społeczna, w sklepach dostępne towary deficytowe gdzie indziej niedostępne.
Oprócz istniejących ZATO były też miasta zamknięte z uwagi na ich znaczenie strategiczne, np. Królewiec, Sewastopol, Władywostok (bazy wojskowe), Gorki (ośrodek przemysłu zbrojeniowego) i Perm (otwarte w 1987).
ZSRR i Rosja mały|Tablica przy drodze do Oziorska – zakaz wstępu dla cudzoziemców bez specjalnej przepustki. mały|Tablica informująca o zakazie wstępu do Mieżgorje (nie dotyczy mieszkańców). mały|Przepustka do Żeleznogorska.
Regulacje prawne Po rozpadzie ZSRR uporządkowano sytuację prawną miast zamkniętych przez regulacje, obowiązujące na terenie całego kraju. Pierwsza ustawa rządu Federacji Rosyjskiej o zamkniętych jednostkach administracyjno-terytorialnych pochodzi z dnia 14 lipca 1992 roku (ros. Закон РФ „О закрытом административно-территориальном образовании” N 3297-1). Została znowelizowana ustawą z dnia 29 czerwca 2018 roku, aktualnie obowiązującą (ros.