Od Wojnicza przechodzi w kraj równy, brzegi jednak Dunajca mają i tu jeszcze wysokość do 6 sążni. Wpada do Wisły od prawego brzegu, usypując wielkie zaspy mułu i kamieńca na ujściu, naniesionego z gór. Naprzeciwko Opatowca leży ujście jego i zatyka się często.
Nazwa Dunajec jest zdrobnieniem nazwy Dunaj i znana była już w początkach XIII wieku. Słowo dunaj oznaczało wody, rzeki, stawy.
Przebieg rzeki Po połączeniu potoków źródłowych rzeka płynie w kierunku wschodnim szeroką doliną przez Kotlinę Nowotarską. Dnem Nowotarskiego Rowu (...) płynie Dunajec tuż przy stokach Gorców. (...) Na płaskim, lekko pochylonym tarasie z prawej strony rzeki biegnie pienińska szosa. Wiedzie ona z Nowego Targu na Czorsztyn do Krościenka (...). Począwszy od Ostrowska rzeka rozlewa się gdzieniegdzie w leniwe, płytkie nurty, to znowu zwęża koryto tworząc głębokie i urwiste kaniony. Dopiero wody Białki, wpadające z szumem dwiema strugami pomiędzy Dębnem i Frydmanem, zaczynają wydatnie zmieniać łagodny dotąd charakter krajobrazu – pisał w 1976 r. Kazimierz Saysse-Tobiczyk w monografii pt. „Dunajec. Rzeka Tatr i Pienin”.