Czczoną postacią w historii Asante jest Yaa Asantewaa, przywódczyni oporu przeciw brytyjskiemu kolonializmowi w roku 1896.
Posiadającym duże znaczenie dla kultury Aszanti artefaktem, ważnym do dzisiaj, jest Złoty Stolec. Jest on święty i mógł być dotykany tylko przez Asantehene. W roku 1900 brytyjski gubernator Złotego Wybrzeża Frederick Hodgson spróbował przejąć Złoty Stolec (uważany za insygnium władzy), pytając: Gdzie jest Złoty Stolec? Jestem przedstawicielem najwyższej władzy. Dlaczego przekazaliście mi zwykłe krzesło? Dlaczego z okazji mojego przybycia do Kumasi nie przynieśliście Złotego Stolca, bym na nim usiadł? Poszukiwanie Złotego Stolca dało początek oporowi, który prowadził do wojen Asante.
Aszanti mówią językiem akan (dialekt asante twi), należącym do grupy języków nigero-kongijskich.
Geneza Aszanti, Adansi, Akyem, Assin i Denkyira zaludniające Ghanę, podobnie jak Baoulé z Wybrzeża Kości Słoniowej są podgrupami zachodnioafrykańskiego narodu Akan, który wcześniej, po upadku Imperium Ghany w XIII wieku, przywędrował z sąsiedniego regionu położonego na północny zachód od rzeki Niger. Dowodem tego są procesje i obrzędy Aszanti, będące pozostałością starożytnych ceremonii Ghany.