Stosowany jest też parametr lub (), czyli najniższa opublikowana dawka toksyczna, która niekoniecznie oznacza dawkę śmiertelną.
Za dawkę śmiertelną przy określaniu szkodliwości promieniowania jonizującego uznaje się taką dawkę, która spowoduje zgon w ciągu kilku tygodni od napromieniowania (także natychmiastowy). Najczęściej stosowane są oznaczenia LD50 i LD100: LD50 – dawka powodująca zgon połowy napromieniowanych osobników w ciągu 30 dni w wyniku jednorazowego napromieniowania całego ciała (dla ludzi na poziomie 4–4,5 Sv); LD100 – dawka powodująca zgon wszystkich napromieniowanych osobników w ciągu 30 dni w wyniku jednorazowego napromieniowania całego ciała (dla ludzi na poziomie 6–7 Sv; dawka większa powoduje zgon w ciągu kilku dni lub godzin).
Przykłady dla wartości LD50 thumb|360px|Skala Trucizny
Dane podano dla szczurów i spożycia doustnego. LD50 Woda: 90000 mg/kg LD50 Sacharoza: 30000 mg/kg LD50 Kwas askorbinowy: 12000 mg/kg LD50 Etanol: 7060 mg/kg LD50 Chlorek sodu: 3000 mg/kg LD50 Ibuprofen: 900 mg/kg LD50 Kofeina: 192 mg/kg LD50 Tetrodotoksyna: 60 mg/kg LD50 Nikotyna: 50 mg/kg LD50 Tritlenek diarsenu: 14 mg/kg LD50 Cyjanowodór: 3,7 mg/kg LD50 Chlorek rtęci(II): 1 mg/kg LD50 2,3,7,8-Tetrachlorodibenzodioksyna: 0,020 mg/kg LD50 Maitotoksyna: 0,00005 mg/kg LD50 Toksyna botulinowa: 0,000001