W 1985 wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie zajął 11. miejsce. W tym samym roku startował także na mistrzostwach świata w Seefeld, gdzie zajął 33. miejsce na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był szósty, tracąc do trzeciego miejsca niecałe pięć punktów. Na tych samych mistrzostwach zajął także dziewiąte miejsce w konkursie drużynowym. Rok później, podczas mistrzostw świata w lotach w Tauplitz był piętnasty. Dobre występy w Pucharze Świata pozwoliły mu zająć ponownie szóste miejsce w klasyfikacji sezonu 1985/1986. Mistrzostwa świata w Oberstdorfie również nie przyniosły mu medalu. Był osiemnasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 35. miejsce, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął siódme miejsce. W sezonie 1986/1987 łącznie 2 razy zwyciężył, raz był drugi i dwa razy trzeci, dzięki czemu zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej.
Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1987/1988, po dwóch zwycięstwach i dwóch drugich miejscach zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Calgary był trzydziesty na normalnej skoczni oraz czterdziesty na dużej.