thumb|Wąwóz Świętej Królowej Jadwigi w Sandomierzu (uważany niekiedy za debrzę) Wąwóz – rodzaj głębokiej, suchej doliny okresowo odwadnianej, która cechuje się małym spadkiem, stromymi zboczami oraz wąskim, choć płaskim dnemJaroszewski i in.Migoń s. 148-149. Cechą wyróżniającą wąwóz od innych podobnych form erozyjnych jest urwistość górnych części zboczy (są one pionowe lub zbliżone do pionowych) w przekroju poprzecznym dolinyCabaj s. 16-17. Powstaje w średnio spoistych skałach (gliny, lessy, iły) wskutek erozji dennej wód okresowych lub epizodycznych (erozja wąwozowa) i z czasem przekształca się w parów. Wąwozy mają długość do 20 kilometrówJózefaciuk i in. s. 64 i głębokość od kilku do stu metrów. Łączna długość wąwozów w Polsce wynosi ok. 40 000 kmJózefaciuk i in. s. 83.
W Polsce wąwozy najczęściej występują na obszarach lessowych w województwach małopolskim (na ponad 50% powierzchni województwa), podkarpackim (na 24% powierzchni), świętokrzyskim i lubelskim (na 20% każdego z nich)Józefaciuk i in. s. 83-86. Przykładami wąwozów są: Wąwóz Korzeniowy Dół w pobliżu Kazimierza DolnegoMigoń ryc. 7.7. Wąwóz Królowej Jadwigi w Sandomierzu, w południowo-zachodniej części miasta, długość ok. 500 m. Wąwóz Chłapowski na terenie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.