napęd stanowiły turbiny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości 36 węzłów. Uzbrojenie główne początkowo stanowiło osiem armat kalibru 120 mm i cztery wyrzutnie torped. Później dwie armaty zamieniano na przeciwlotnicze kalibru 102 mm.
Historia powstania Przyczyną powstania niszczycieli typu Tribal było wejście na świecie do służby dużych niszczycieli, przewyższających brytyjskie standardowe niszczyciele grupy typów A – I (wyporność standardowa 1350–1400 t, uzbrojenie w 4 działa kalibru 120 mm i 8-10 wyrzutni torped). Dotychczasowa doktryna brytyjska zakładała posiadanie licznych tańszych niszczycieli średniej wielkości, o przeciętnym uzbrojeniu i prędkości, wychodząc z założenia, że niszczyciele będą działać zespołowo, w razie potrzeby wspierane przez krążowniki, a prędkość przewyższająca 32 węzły i tak rzadko może być wykorzystywana w praktyce z uwagi na stan morza i efektywność użycia uzbrojenia. Obawy brytyjskie wywoływały jednak zwłaszcza silne japońskie niszczyciele począwszy od typu Fubuki (1680 t, 6 dział 127 mm, 9 wyrzutni torped)Również Włosi zbudowali serię dużych niszczycieli typu Navigatori, a Niemcy planowali budowę dużych niszczycieli typu 1934, jednakże w odróżnieniu od jednostek japońskich, wspominanych w dokumentach projektowych, nie miały one bezpośredniego wpływu na plany brytyjskie. , .