W roku 1955 w Moskwie założono Międzynarodowe Towarzystwo Hodowli Koni Acheł-Tekińskich.
Pokrój thumb|Łeb konia Według zachodnich standardów koń nie jest doskonały, ale jego eksterier jest elegancki i o pięknej urodzie.
Zwykle mają długie, proste i szczupłe ciało, co daje wrażenie charta. Głowa u tych koni jest dobrze umodelowana, o prostym profilu. Osadzona jest na szczupłej, niejednokrotnie jeleniej szyi, długiej i muskularnej. Ramiona są nachylone i umożliwiają szczególe miękki chód, który mógł rozwinąć się przez tysiące lat na piaszczystych terenach ich ojczyzny. Łopatki są średnio długie, momentami stromo ustawione. Kłąb jest wyraźnie zaznaczony. Grzbiet na ogół długi. Pierś jest dość płytka (), lub głęboka () i szczupła, ale dobrze umięśniona. Zad u koni jest lekko opadający, ścięty i ma tendencję do rozłupywania lub dzielenia. Jednocześnie jest muskularny i silny. Kończyny konia acheł-tekińskiego są długie, smukłe i wytrzymałe z twardymi kopytami. Szczególnie tylne nogi mają długie i cienkie uda i mają tendencję do postawy szablastej.
Sierść, oraz grzywa i ogon są delikatne i jedwabiste. Wysokość w kłębie wynosi od 150 do 160 cm () lub od 144 do 157 cm (). Jako średnią wysokość podaje się 157 cm.