Bitwa pod Guadalajarą – starcie zbrojne, w hiszpańskiej wojnie domowej mające miejsce w dniach 8–23 marca 1937 w okolicach miasta Guadalajara w czasie ataku przeprowadzonego przez włoski Corpo Truppe Volontarie oraz wojska generała Francisco Franco na pozycję wojsk republikańskich, mającego na celu zdobycie stolicy Hiszpanii od północy.
Brały w niej udział wojska Republiki, Brygady Międzynarodowe, włoski Corpo Truppe Volontarie, złożony z trzech dywizji Czarnych Koszul i jednej dywizji piechoty, wspieranych przez jednostki wojska generała Franco w postaci dywizji „Soria”. Przez wielu autorów jest traktowana jako jedna z operacji militarnych składających się na bitwę o Madryt.
Przebieg Po trzech nieudanych próbach natarcia wojsk generała Franco na Madryt, próbę zdobycia stolicy podjął włoski Corpo Truppe Volontarie w sile czterech dywizji – około 35 tys. ludzi. Atak w pasie 25 km miała poprowadzić 2 Dywizja Piechoty Czarnych Koszul „Fiamme Nere”, a za nią podążać miała 3 Dywizja Piechoty Czarnych Koszul „Penne Nere”, zaś 1 Dywizja Piechoty Czarnych Koszul „Dio lo Vuole” i 4 Dywizja Piechoty „Littorio” miały pozostać w odwodzie. Prawe skrzydło miała zabezpieczać hiszpańska Dywizja „Soria”.