Glos do brzegu Słuczy. 2 Mazurki harmonijne Op.45 – Marynia Polka Op.46 – Wspomnienie Warszawy. 2 Mazury: Hej ha!, Hop hop! Op.50 – Nawigator-polka
Rodzina Syn Fryderyka Lubomirskiego i Franciszki z Załuskich, wnuk Józefa Lubomirskiego (kasztelana kijowskiego). Od 1837 mąż Zeneidy z Hołyńskich (1820-1893) Mieli dzieci: Stanisława Michała (1838-1918) i Marię (1842-1930)Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Almanach błękitny: genealogia żyjących rodów polskich, Warszawa-Lwów 1908, s. 61..
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Przybylski „Kazimierz Lubomirski” [w] „Polski Słownik Biograficzny” t. XVIII, wyd. Ossolineum, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1973. Wacław Panek „Polski Śpiewnik Narodowy”, s. 167, 295. Maria Prokopowicz „Muzyczny ruch wydawniczy” w Andrzej Spóz „Kultura muzyczna Warszawy, drugiej połowy XIX w.”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, na str. 258 podaje, że kilkanaście pierwszych utworów fortepianowych i pieśni wydał w Lipsku C.G. Röder przy współpracy R. Friedleina. L. Bełza, „Między oświeceniem i romantyzmem”, Kraków, 1961 str. 45. Józef Elsner „Sumariusz moich utworów muzycznych”, Kraków, 1957, s. 23;