Piastowała jego sztandar i brała czynny udział w uroczystościach narodowych.
Drużyna brała udział w licznych imprezach organizowanych przez szkołę i przez chorągiew, jak kiermasze i Święto Wiosny; prowadziła prace społeczne: dziewczęta pomagały w zakładzie dla niewidomych na Antokolu (czytały niewidomym dzieciom, organizowały dla nich gry i zabawy oraz uczyły piosenek); organizowała wieczornice przy Uniwersytecie Robotniczym dla młodzieży pracującej.
Na Zlocie Chorągwi Wileńskiej w Wołokumpii w 1932 roku Szafirowa Piątka nawiązała przyjazne stosunki z męską Błękitną Jedynką Żeglarską, co umożliwiło dziewczętom z Piątki biwakowanie na wyspie Pustelnik jeziora trockiego a później, w 1934 udział w obozie żeglarskim nad jeziorem trockim zorganizowanym przez Błękitną Jedynkę Żeglarską. Obóz ten stał się początkiem zastępu wodniackiego, który przyjął nazwę Załoga, a wyłonił się z Szafirowej Piątki. Składał się ze studentek, początkujących nauczycielek i uczennic wyższych klas. Po kursie w 1934 kilka druhen otrzymało stopień sternika jachtowego żeglugi śródlądowej. Wtedy też drużyna zorganizowała liczne spływy kajakowe i wędrówki, np. Wycieczkę Kajakową (Wilno - Ignalino - Wilno) w 1936;