W Giszowcu końcowy przystanek Balkanu mieścił się przy obecnym skrzyżowaniu ulicy Szopienickiej i Mysłowickiej, lecz tory kolei wąskotorowej sięgały dalej – do kotłowni przy obecnej ulicy Gościnnej. W 1921 roku powstała odnoga biegnąca wzdłuż ulicy Mysłowickiej i przez osiedle Neubau, a stamtąd jedna odnoga do cegielni powstałej w 1919 roku i szybu „Wschodniego”, a druga do kopalnianego taboru konnego również z 1919 roku w rejonie obecnego osiedla Adama. W 1943 roku z Balkanu dziennie korzystało 8 tys. pasażerów.
Okres powojenny thumb|Odrestaurowane w 2001 roku wagony Balkanu, znajdujące się przy szybie „Pułaski” kopalni „Wieczorek”
Po II wojnie światowej lokomotywy ciągnęły przeważnie dwa lub trzy wagony. W latach 50. XX wieku kursowały 23 pary pociągów dziennie, a średnia frekwencja na tej linii wynosiła średnio 6 tys. osób dziennie. W latach 60. XX wieku władze kopalni „Wieczorek” podjęły pierwsze próby likwidacji Balkanu, argumentując tym, że wagony są już wyeksploatowane, a jednocześnie funkcjonowała już komunikacja autobusowa, więc nie opłacało się kupować nowych wagonów. Plany te oprotestowali górnicy i ostatecznie doprowadzono jedynie do likwidacji sieci trakcyjnej, przez co zaczęły kursować na linii lokomotywy spalinowe.