W 1918 utracił miejsce w Izbie Gmin. W następnych latach wystąpił z Partii Liberalnej, przyłączając się do Partii Pracy. Z jej ramienia startował z powodzeniem w wyborach powszechnych 1922 w okręgu Brightside Sheffield. W 1924 został parlamentarnym podsekretarzem stanu w ministerstwie spraw zagranicznych. Później sprawował funkcję podsekretarza stanu w ministerstwie ds. dominiów i parlamentarnego sekretarza ministra transportu. W 1930 otrzymał parowski tytuł barona Ponsonby of Shulbrede i zasiadł w Izbie Lordów, gdzie przewodził laburzystom. W 1940 wystąpił z Partii Pracy, w proteście przeciwko przystąpieniu laburzystów do gabinetu wojennego Winstona Churchilla.
12 kwietnia 1898 poślubił Dorotheę Parry (zm. 1963), córkę sir Charlesa Parry’ego, 1. baroneta. Mieli razem syna i córkę: Elisabeth Ponsonby (ur. 28 grudnia 1900, zm. 31 lipca 1940), żona Johna Pelly'ego, nie miała dzieci, Matthew Henry Herbert Ponsonby (ur. 28 lipca 1904, zm. 1976), 2. baron Ponsonby of Shulbrede, ożenił się z Elisabeth Bingham, miał dzieci.
W 1928 Ponsonby napisał książę Fałsz w czasie wojny. Propagandowe kłamstwa podczas I wojny światowej (Falsehood in Wartime. Propaganda Lies of the First World War).