Zamkowa Góra – góra na końcu północno-wschodniego grzbietu Masywu Trzech Koron w Pieninach Właściwych.
W dawnej literaturze nazywana była „Górą bł. Kingi”. Z trzech stron ma strome, trudno dostępne zbocza, jedynie w kierunku południowym łączy się wąską granią przez Zamkową Przełęcz z Ostrym Wierchem. Szczęsny Morawski w XIX w. pisał o niej: Pośrodku gór Pienin o paręset sągów od Dunajca, na lewym jego wybrzeżu, wznosi się góra w postaci klina: z jednej strony ukośno, lecz bardzo stromo spadzista, z drugiej prostopadła. Północno-wschodnie jej zbocza opadają stromo dwoma żebrami do Pienińskiego Potoku oddzielającego ją od Pieninek. W żebrach znajdują się wybitne formacje skalne: Mała Pustelnica i Wielka Pustelnica, a w tej ostatniej Jaskinia Pienińska. Pomiędzy żebrami jest żleb Jaworowa Dolina, którym dawniej zakosami prowadziła perć z Doliny Pienińskiego Potoku na Zamkową Górę. Nad Jaskinią Pienińską, na grani o wysokości ok. 100 m raj dla botaników – tzw. Ogródki Kingi. Są to bujne płaty naskalnej roślinności, wśród której występuje wiele roślin wapieniolubnych: smagliczka skalna, chryzantema Zawadzkiego, aster alpejski, goździk okazały. Z rzadkich warto wymienić kokorycz żółtawą oraz kruszczyka Muellera (jego stanowisko znaleziono przy szlaku z Zamkowej Góry na polanę Wyrobek).