Nezalhualcoyotl (Netzahualcoyotl, „Nienasycony Kojot”; ur. 1402, zm. 1472) – w czasach prekolumbijskich aztecki mędrzec, władca Texcoco, uczestnik azteckiego trójprzymierza (Tenochtitlán–Texcoco–Tacuba).
Osiągnięcia Nezahualcoyotl uznawany jest za stworzyciela tak zwanego „Złotego wieku” w Texcoco. Był twórcą prawa, założycielem stypendiów, promotorem kultury i wysokich norm obyczajów, które były wzorem dla innych ówcześnie żyjących plemion. Nezahualcoyotl zaprojektował zasady prawa opartego na podziale władzy, która tworzyła radę finansów, wojny, sprawiedliwości i kultury oraz muzyki. Pod jego okiem w Texcoco zbudowano obszerną bibliotekę, która niestety nie przetrwała hiszpańskiego podboju. On też założył akademię muzyki skupiającą w swoich murach wszystkich godnych artystów z całego regionu Mezoameryki. Według XVIII-wiecznego historyka Lorenza Boturiniego Benaduciego Texcoco stało się wtedy „Atenami Zachodniego Świata”.
Nezahualcoyotl prawdopodobnie był jednym z wielkich projektantów i architektów prehiszpańskich. Jemu przypisuje się zaprojektowanie „zapory Nezahualcoyotl”, która rozdzielała świeże i słonawe wody jeziora Texcoco. System ten był używany jeszcze w 100 lat po jego śmierci.