thumb|250px|Niwa w terenie podgórskim Niwa „to, co styka się (z) polem, co przylega do pola”; niem. die Au(e)Od wyrazu Aue łąka, w niemieckich nazwach dzierżawczych np. Raspenau – niwa Raspego, także Flur („ager, Ackerland”).Słownik etymologiczny nazw geograficznych Śląska. t. 11, 2004.; poł. naiwa, dłuż. niwa, pomor. niva, cz. nivaTadeusz Lehr-Spławiński, Kazimierz Polański. Słownik etymologiczny je̜zyka Drzewian połabskich. – w systemie wiejskiej gospodarki feudalnej jednostka służąca celom obrachunkowym i ewidencyjnym. Podział gruntu na niwy mógł np. wynikać z typu łanowego pomiaru powierzchni, tzn. że niwa złożona była z parcel„Określenie „parcela” wypierało stare określenie „niwa”. „Niwami” określano dawniej pasy ziemi często o granicach naturalnych w postaci rowów, łąk, lasów. „Niwą” określano także parcele o kształcie wydłużonym, a niezbyt szerokie.”, [w:] Onomastica. t. 7-8. 1961; ~ „prostokąt o długości 650 m 490 m szerokości”. o wymiarach łanu.