Historia Epoka kamienna, Guanczowie i czasy antyczne La Palma została zasiedlona w epoce neolitu przez Guanczów, którzy przywędrowali tu ok. 2000 roku p.n.e. z terytorium Afryki Północnej. Wskazują na to genetyczne analizy, znaleziska ludzkich szkieletów i naleciałe pozostałości języków północnoafrykańskich. Guanchowie żyli na poziomie epoki kamiennej z podziałem na wewnątrzplemienne klany, które podzieliły wyspę między siebie. Starokanaryjską nazwą La Palmy była nazwa Benahoare. Język Guanczów był stopniowo wypierany przez hiszpański, aż do zupełnego wymarcia. Do dziś w regionalnym dialekcie La Palmy utrzymały się ślady starego języka Guanczów.
Kultura Guanczów została prawie całkowicie wyparta. Nigdy nie doszło do wojny z hiszpańskimi zdobywcami pod przywództwem Alonsa Fernándeza de Lugo. Guanczowie ulegli w miarę bezkonfliktowej chrystianizacji i przez długi okres stanowili jeszcze zdecydowaną większość wśród wyspiarzy. Ostatecznie musieli jednak ulec żywiołowi hiszpańskich osadników. Z czasem doszło do zupełnego wymieszania mieszkańców wyspy. Liczne pozostałości kultury Guanczów (przede wszystkim pozostałości epoki kamiennej) stanowią dziś dziedzictwo kulturowe wyspy: jaskinie, miejsca pochówku, narzędzia kamienne, a także dziwne malowidła i ryciny jaskiniowe nieznanego przeznaczenia.